Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Ευχές από τις φυλακές του Κορυδαλλού.

Τα μάτια τους έλαμψαν μόλις είδαν τον όγκο από τις ευχές και τις ζωγραφιές των παιδιών του 2ου Δ.Σ. Αχαρνών.
Σαν παιδάκια μαλωμένα που δεν άξιζαν δώρο από τον Άγιο Βασίλη, δειλά δειλά, και σα να ήταν το Αγιο δισκοπότηρο, άγγιξαν τις ζωγραφιές.
Προσεκτικά. Να μην τις λερώσουν.

Ήταν από τις πιο δυνατές εικόνες της ζωής μου. Αυτοί οι ταλαιπωρημένοι άντρες έκατσαν γύρω από ενα τραπέζι στον διάδρομο έξω από τα κελιά τους  και με τους μαρκαδόρους που τους πρόσφεραν τα παιδιά της Θετικής Φωνής, έγραψαν πάνω σε Α4 και σε χαρτόνια τις ευχές τους.
Ήταν το λιγότερο που μπορούσαν να κάνουν, είπαν. Έπρεπε "να ανταποδώσουν το καλό" είπε κάποιος.
Ο Χ. με δυσκολία συγκράτησε τα δάκρυά του. Οι ζωγραφιές του θύμισαν τον μικρό του γιο, που ανυπομονεί να ξαναδεί τον "Μπαμπά του".

Αφού τις είδαν μία μία και μερικοί κρατούμενοι κράτησαν κάποιες μέσα στα κελιά τους, η ομάδα κολλήσαμε τις υπόλοιπες ζωγραφιές στους διαδρόμους της πτέρυγας.



Παρακάτω θα δείτε μερικές από τις ευχές των κρατουμένων: